در روزهای آخر اسفند
در نيمروز روشن
وقتی بنفشه ها را
با برگ و ريشه و پيوند و خاک
در جعبه های کوچک چوبين
جای می دهند
جوی هزار زمزمه و درد و انتظار
در سينه می خروشد و بر گونه ها روان
ای کاش آدمی
وطنش را همچون بنفشه ها
می شد با خود ببرد
هر کجا که
خواست
در روشنايی باران
در آفتاب پاک
در روزهای آخر اسفند

دکتر شفيعی کدکنی