پنجشنبه دوم مهر 1388
باز سخنرانی تو در سازمان ملل ، باز دورغ و رویای دیدن هاله نور ، باز توهم برای نجات بشریت ، باز افسانه خواندن هلوکاست ، باز خواندن اللهم عجل لولیک الفرج ، باز پلک نزدن و چشم و گوش بودن مقامات ، باز راهکار برای انسانیت ، باز به سخره گرفتن زندانهای ابوغریب ، باز .....باز .....باز
نمی دانم ای کاش تو به دنیا قدم نمی گذاشتی اگر قدم نمی گذاشتی بسیاری از جوانان به خاک و خون کشیده شده دیروز ، امروز در میان ما بودند و برای اعتلای نام وطن می کوشیدند ، اما تو امدی با هزار نیرنگ و فریب ، تو امدی برای سرنگونی ایران ، تو امدی برای ریشه کن کردن ایرانیت.
محمود جان
، تو را به خدا زمان سخنرانی قرصت را نوش جان کن .![]()

نوشته شده توسط ماه پسند در ساعت 23:20 | لینک
|
