گالیله بدلیل مخالفتش با مرتجعین خشك مغزی كه بر اساس باورهای غیر علمی معتقد بودند زمین صاف و مسطح است و خورشید دور زمین می چرخد, مورد اذیت و آزار شدید مرتجعین زمان خود قرار گرفت. گالیله اعلام كرده بود زمین و ستارگان در مداری مشخص به دور خورشید می چرخند . تا آن زمان گمان می‌رفت كه خورشید به گرد زمین می‌چرخد. گالیله بارها توسط كلیسای كاتولیك به محاكمه كشیده شد و توسط دستگاه تفتیش عقاید كلیسا شكنجه و مجبور به پس گرفتن حرف هایش شد. گالیله 8 سال آخر عمرش را در خانه‌ای تحت‌نظر قرار داشت و دیگر اجازه نیافت كه روی اجرام سماوی مطالعه كند.

 

1) وقتی گاليله در اثر شکنجه و تهديدات کليسا مجبور شد به اشتباه خود پی ببرد و به صاف بودن کره زمين “اعتراف” کند، يکی از شاگردان گاليله به سمت او آمد و تف بر زمين انداخت و گفت: تف به سرزمينی که قهرمان ندارد.
گاليله در جواب گفت:
تف به سرزمينی که به قهرمان احتياج دارد.

 

2) آخرين حرف گاليله : در هفتادمین سال زندگی در مقابل شما به زانو درآمده‌ام و در حالی که کتاب مقدس را پیش چشم دارم و با دستهای خود لمس می‌کنم توبه می‌کنم و ادعای خالی از حقیقت حرکت زمین را انکار می‌کنم و آنرا منفور و مطرود می‌نمایم.

 

3) روزی در جمهوري دموکراتيک آلمان سابق يک کارگر آلماني کاري در سيبري پيدا مي کند. او که مي داند سانسورچي ها همه نامه ها را مي خوانند، به دوستان اش مي گويد «بياييد يک رمز تعيين کنيم؛ اگر نامه يي که از طرف من دريافت مي کنيد با مرکب آبي معمولي نوشته شده باشد، بدانيد هر چه نوشته ام درست است. اگر با مرکب قرمز نوشته شده باشد، سراپا دروغ است.» يک ماه بعد دوستان اش اولين نامه را دريافت مي کنند که در آن با مرکب آبي نوشته شده است:«اينجا همه چيز عالي است؛ مغازه ها پر، غذا فراوان، آپارتمان ها بزرگ و گرم و نرم، سينماها فيلم هاي غربي نمايش مي دهند؛ تنها چيزي که نمي توان پيدا کرد مرکب قرمز است.»