کوگ تاراز

سلام

با تاخيري چند روزه متوجه شدم كه وبلاگ آرمون بختياري يكساله شده است . اين يكسالگي را به فال نيك مي گيريم و از خدا مي خواهيم كه بيش از پيش ما را در اداي حق بزرگي كه نسبت به  فرهنگ ديرين قوم بختياري داريم  ياري دهد . در سالي كه گذشت  سعي بر آن شد تا گوشه ايي از فرهنگ ريشه دار مردمان لر و رسوم و آيين بي نظيرشان آورده شود و اين همه مرهمي باشد هر چند كوچك بر زخم هاي پر شمار سوم اجدادي .

در سالي كه گذشت بواقع از سويي  كم و كاستي هاي فراواني را در امر وبنوشت قوم لر شاهد بوديم و از ديگر سو حقيقتا نمي توان تلاش عزيزان همتبار در اعتلاي فرهنگ غني زاگرس نشينان قوم لر را ناديده گرفت . فرصت را مغتنم شمرده از يكايك عزيزاني كه در اين مدت با نظرات سازنده ي خويش مارا در بازگو كردن گوشه هايي از فرهنگ اجدادي مان ياري كردند ممنون و سپاسگذاريم .

همواره پايدار و بختيار باشيد .

.....................

گذر گاه

غربت زاگرس را با اشك

خواهم شست

و سكوت گذر گاههاي بي رهگذر را

وزن خواهم كرد

ايل من

در انزواي كدام صفحه ي تاريخ به سر مي برد

و زاگرس

چروك چهره ي خود را

به چه بهانه ايي

توجيح خواهد كرد ؟ .

آه

اي دخترك سرزنده ي ايل

از چشمه سارهاي خسته بپرس

بعد از اين

نوازش دستان كدام مينا به سر

روياي روشن تو را

تعبير خواهد كرد ؟

رويايي كه هر شب

هنگام عبور از شيم بار

تسلي ات خواهد داد .

 بهار است اما