" بوی باران، بوی سبزه ، بوی خاک ،
شاخه های شسته ، باران خورده ، پاک
آسمان آبی و ابر سپید،
برگ های سبز بید
عطر نرگس ، رقص باد،
نغمۀ شوق پرستو های شاد،
خلوت گرم کبوترهای مست....
نرم نرمک می رسد اینک بهار،
خوش به حال روزگار!
خوش به حال چشمه ها و دشت ها،
خوش به حال دانه ها و سبزه ها،
خوش به حال غنچه های نیمه باز،
خوش به حال دختر میخک- که می خندد به ناز-
خوش به حال جام لبریز شراب
خوش به حال آفتاب.
ای دل من، گرچه- در این روزگار-
جامۀ رنگین نمی پوشی به کام،
بادۀ رنگین نمی نوشی ز جام
نُقل و سبزه در میان سفره نیست،
جامت- از آن مِی که می باید- تهی ست
ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم!
ای دریغ از من اگر مستم نسازد آفتاب!
ای دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار.
گر نکوبی شیشۀ غم را به سنگ
هفت رنگش می شود هفتاد رنگ!
**
به ابتکار برادر عزیزم،آقا مجتبا هیودی، یک بازی وبلاگی تحت عنوان زبان مادری در حال اجراست و من هم به این بازی دعوت شده ام.تا یک آرزو، یک اعتراف و یک دعا را برای شرکت در این بازی وبلاگی ارائه دهم.
آرزو ....خدا خوس بهتر زه دل همه ايما خبر داره ...موم آرزو زياد دارم ولي مهمترينس هنه بعد ز نه سال كه ز ازدواج مونو محسن ايگذره خدا يه اولادي بهمون بده تا زندگيمو زه هه كه هي بهتر و قشنگ تر بوه .
..آمين
اعتراف ..اعتراف ايكنم كه مو هم مثل خيلي زه اي هم تبارون گرفتار اي وبلاك نويسي بيمه و ترم بگم بس اعتياد پيدا كردمه ....
دعا...زه خدا ايخوم كه خوس كمك همه بكنه و آخر عاقبت هممونه ختمه به خير كنه ...الهي آمين 
پي نوشت .يه چييه ده كه يادم رد بگوم هنه بابا همه ماشالله زه ايماه زرنگتر بيدن و دوسونه به اي بازي دعوت كردن خو ايسه چه بايد كرد 
اما نونيم كينه به اي بازي دعوت كنيم..
..يعني دي كسي هم نمنه ...
هميشه سر بلند و بخت يار بوي 
