خداحافظ...
به نام خدایی که لُر آفرید دلش را از اندوه پُر آفرید
غمِ لُر غمِ غربتِ کوچ نیست خداوند لُر بره و قوچ نیست
خداحافظ ای کوچ هر سال من خداحافظ ای بخت و اقبال من
خداحافظ ای چشمه های قشنگ خداحافظ ای اسب و زین و تفنگ
خداحافظ ای مردم ساده پوش خداحافظ ای ایل پر جنب و جوش
خداحافظ ای مَشک و دُوْ و کَره خداحافظ ای کبک و میش و بَره
یکی نْی بیاهِه ز کِینو به مال بخونه سی مون کمی دِی بَلال
دلُم تنگِ سی پازِنونِ مُنار دلُم تنگِ سی بِرنُو سُوزِوار
دلُم تنگِ سی مال و مشک و بُهون سی کِیماس و مِرداس شاهنامه خون
دلُم ایخو وا مَم رضا و خلیل بِگَردُم به جُست کِلوُس و چَویل
دلُم ایخو برگرده او روزگار رِوِه مالِمون پشتِ تَنگِ مُنار
دلُم ایخو جونُم بهاری بوهِه همه زندگیم بختیاری بوهِه
تو ای ایلیاتی تو ای مرد کوچ لُر و ترکمن،کرد و ترک و بلوچ
تو بشنو حدیث دل این مُرده را تکاپوی بُغض ترک خورده را
غریبانه در انزوا مانده ام من از کوچ و از گله جامانده ام
غریبیم و از غربت آزرده ایم نفس می کشیم از نفس مُرده ایم
ورستين ورستين آوردن بهيگه
به سر چادر اسپيد و افتو به تيگـه
ددوم درگل جم بكن دور چـــاله
بكش پيش پاس گو تو نر ميش كاله
ز آستارهها گل بريزين به شونس
بدين مه وافتونو سي ري گشونس
ددوم رو بكن چالنه پر ز انگشت
بريزين به چاله مله گرگ و دينشت
بگوين ميشه كاله بكش ساز كرنا
جغليل سي بازي وريستاده وا پا
بزن تركه بازي و چوپي و سرناز
وري ميشكال دي بكن هوف منه ساز
بوازين و توشمال برين وانياسون
برين خرسكانه ونين زير پاسون
بهيگه برين دور بدين دور تش كر
بريزين به تش زاگ اسپيد و كندر
ورستين اوردن بهيگه سواره
ز آستاره ميل پا و دستينه داره
سي نفتس يه خالك ز افتو بيارين
سي گوشواره هاس مه نه از ره درارين
نها تش به كوه برچه برچه جهازس
بدين هرچه خواستن ولا ايبرازس
جهاز برين و بچينين سر چل
بخونين دوا لالي و هي گل هي گل
دوانه بگوين رخته نونه به ور كن
وري زيتر اي گو دي ماله خبر كن
بزن ميشه كالا كه مردم جمابون
دهل كوه به كوه گوش شيطون كر كن
بوازين سه پا و بگردين و چوپي
دهل كوه به كوه چوپه سرناز و كركي
بگوين هي گل هي گل سي بخت سپيدس
بريزين نمك پر به چشم حسيدس
