آرمون بختیاری

	آرمون بختیاری
	آسمون اوری گرد بارون دربند ............ آرمون دیدنت منه دلم مند

هامون سينماي ايران زمين رفت ... !

غروبت در باورمان نمی گنجد ولی خداحافظ همین حالا..........

كاش زودتر به ما گفته بودند كه بيماري ...

كاش ميدانستيم و براي بيشتر ماندنت ، دعا مي كرديم

افسوس كه در اين سرزمين ، وقتي بميري ، به يادت مي افتند ... !

برايت ، سبزترين نواي آسماني و آبي ترين درياي بهشت خداوند

را آرزو مندم ...

+ نوشته شده در شنبه بیست و نهم تیر 1387ساعت 11:41 توسط ماه پسند |

پدر عزیزم روزت مبارک

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و چهارم تیر 1387ساعت 15:59 توسط ماه پسند |

ظهر تابستان است !!!!!!

دشت هایی چه فراخ !
کوه هایی چه بلند !

در گلستانه چه بوی علفی می آمد !
من در این آبادی ، پی چیزی می گشتم :
پی خوابی شاید ،
پی نوری ، ریگی ، لبخندی .

پشت تبریزی ها
غفلت پاکی بود ، که صدایم می زد .
پای نی زاری ماندم ، باد می آمد ، گوش دادم:
چه کسی با من ، حرف می زد؟
سوسماری لغزید .
راه افتادم .
یونجه زاری سرراه ،
بعد جالیز خیار ، بوته های گل رنگ
و فراموشی خاک .

لب آبی
گیوه ها را کندم ، ونشستم ، پاها در آب :
من چه سبزم امروز
وچه اندازه تنم هوشیار است !
نکند اندوهی ، سررسد از پس کوه .
چه کسی پشت درختان است ؟

هیچ ، می چرد گاوی در کرد .
ظهر تابستان است .
سایه ها می دانند ، که چه تابستانی است .
سایه هایی بی لک ،
گوشه ای روشن و پاک ،
کودکان احساس ! جای بازی اینجاست .
زندگی خالی نیست:
مهربانی هست ، سیب هست ، ایمان هست .
آری
تا شقایق هست زندگی باید کرد .

در دل من چیزی است ، مثل یک بیشه نور ، مثل خواب دم صبح
و چنان بی تابم ، که دلم می خواهد
بدوم تا ته دشت ، بروم تا سرکوه .

دورها آوایی است ، که مرا می خواند .

(سهراب سپهری)

+ نوشته شده در دوشنبه دهم تیر 1387ساعت 15:59 توسط ماه پسند |

مادر